Bazen çokça şey yıkar düşlerimi;bazen küçüçük bir sey mutlu eder deli yüregimi.Yanlızlıkla kalabalıgın ortasında gidip geldigim şu günlerde
,özlemlerim artıyor biliyorum yaklaşıyorum sona bir okadarda uzagım sonsuzluğa..Arada bazen bakarım gözlerim dolar;umutlarım boşalır..aslında bunlar içimin haykırışlarıdırBelkide isyandır..inkardır..Kimbilebilir belki gözyaşları da yalandır .Feryat etsem dünyaya;içimdeki fırtınayı bir çırpıda!Biter mi ?Diner mi acılar?Bu defa da istemediğim gözler beni sorgular.Yine kırgınlıklar!yanılgılar!hayatımda olan yabancılar,bir okadarda dost görünümlü sahtekarlar..Özlemlerim artıkça canım daha da yanar.İçimdekini susturur bir tek senin suretin .Gelemezsin bilirim dönüşü olmayan yolaydı son gidişin.Canımı acıtan da işte tam bu!Ve bu satırlarda benim bitişim....