Bir okyanusun ortasında çırpınıyor,çırpındıkça yoruluyorum…oysa aşılmaz okyanuslar…biliyorum…yoruldukça takatim kırılıyor,ümidim yok oluyor…bir serçenin gözyaşıyla kendimi akıntılara bırakıyorum….hayallerim,umutlarım,beyaz gelinliğim,oğlum,hasretim gömülüyor…üzerini kaplıyor aşılmaz sular…örtün!!!...örtün kimse görmesin yitip gidenleri!!!...
Gözlerim serçelendikçe geçmişin silüetleri dönüyor etrafımda….kara gölgeler sarıyor boğazıma kadar gömülmüş bedenimi…çığlıklarım susuyor…zihnim lalleşiyor…bende batıyorum artık…hayatım su alıyor,yüreğimin çatlaklarından…
Sema yere iniyor! Sular semaya yükseliyor! Ne varsa bu dipsiz kuyuda her şey altüst…yerlebir…sürüklendikçe sürükleniyorum…kanatlarım son kez çırpınma çabasında…bir umut…belki uçar giderim…yok!!! Yok olmuyor!!! Kapadı kapılarını dipsiz kuyu…söndürdü ışıklarını güneşim…matemle doldu yıldızlar…anladı çamurlu...