Şimdi gecenin ve hasretinin gözlerime verdiği şişkin bir acıyla güneşin doğmasını bekliyorum.Takvimlerin,saatlerin yüreğimde açtığı yarayı gözlerimin tuzuyla dağlarken,tüm senli ve sensiz günlerimin çetelesini avuç içlerimde tutuyorum.Her son dediğimde sesimi örten o sessizliğin ve beni sana bağlayan ,bana mantığımın tam tersini yaptıran birtürlü anlam veremediğim o saydam gücün mahkemesine hesap veriyorum.?uçluyum...Kendi yaşantıma ihanet ettim,başka bir ömrü kendi ömrümden daha değerli kıldım ve şimdide sabıkalı hayata olmayacak bir sevda sıkıştırdım.Her bitişin beraberinde tükenişleri getirdiğini bilmeme rağmen üstüne gittim umut adına,(belki)mutluluk adına.
Suçluyum...Yaşama ve mutlu olma hakkımı tek yürekte kullandım,hayatın bana verdiği jokerleri yok saydım,şimdiyse hergün belki yarın diyerek günleri birbirine ekliyorum.Olmazların boşluğunda bol olurlu cümleler kurarak en azından hayatın bir...