Sahipsiz bir mavi balon gibi gözlerim.Yalnızlıktan alıntı yapılmış bir sayfaya düşülen dipnot gibi darmadağın içimdeki çocuk..Uçsuz bucaksız bir köyün yamacında kaybettim düşlerimi.Ellerimden salıverdim bendeki seni..Avuçlarımdaki yangına bir de senin özlemini ekledim..Uzaklaştırdım seni kendimden..Ben kötüyüm ya ben kirli yüzüm ya..İçim sana kal derken dudaklarım kanlı bir gidişe mevzileniyordu..Senin benim yorgunluklarımın altında ezilmemeni içindeki ekin boylu saçlı kızın ölmemesini istiyordum..Sustum sen kadar seni iki yakaya böldüm..Bir yanım sana ırak iken bir yanda sana yanmaktaydı..Gittin; her rüzgarda kokunu aradım..Her geleni her kapı zilini sen sandım…Meğer sen benim kurabildiğim tek anlamlı cümlemmişsin. Öyle büyükmüşsün ki içimde; ben seni öldürdükçe sen bana kök salıyordun..Ta içime ta köklerime..



Senden önce dönülmeyecek dualara durdu kıblem..Sönmeyecek yıldızlara çevrildi omuzlarım....