En sahipsiz uçurumlarda buldum yüreğimi,

Senli kayalıklara çarptı ruhum.

Şimdi ellerimde bir tutam yitirilmiş hayat

Sensizliğe yenilmekse en acı katliam bana

Yokluğunda açan kelepçeli menekşelerle,

Uğurluyorum şimdi seni…

Kafeslerden uçamıyor yüreğim,

En müphem hüzünlerimi yolluyorum,

ruhumun kanattığı zarflarla,bir sonbahar sabahında.

Anlayacağın bu mektuba seni yazıyorum.

Beni sana salan gözlerimi bırak

Ardınca süzülsün koca bir nisan.

Yine hüzünlerimin uğrak yeri sen,

En korkunç akşamlarda çoğalıyor hasret.

Sen basıyorum her kanayan yarama

Bak şimdi bir anı can çekişiyor güncemde,

Sana saklı zamanlarım takvimlerden süzülüyor

İntihar edercesine…

Zamansız gidişinle demleniyor şimdi gözlerim

Kan kusarken geceye bir ses beliriyor ruhumda

Dökülüyor ellerime yıllar.

En ölümcül hasretler kavururken içimi,

ben yine sensiz uyanıyorum geceye..

en katil duygular süzerken seni gözlerimden,

ben bir geceye bir de sana yeniliyorum işte…

gidişinle yapışır ruhuma soğuk bir kış gecesi,

ben seni üşüdüm her nefeste.

Mesafelerin büyüttüğü yüreğimde

Sen hala ateşi gönül yakan bir kor gibisin.

Bir eylül masalısın hüznüme

İçimde mevsim sonbahar, buğularında esen.

Senin yamaçlarında biriken pişmanlıkların var,

Benimse sana dolan umutlarım.

Son taneleri süzülürken içimin kum saatinde

Gözlerimle uğurluyorum seni..

Yalnızlık ben geldim demeye yetişmiyor dilim,

Titrek avuçlarımda birikiyor yaşlar,

Ben gözyaşımda boğuluyorum.

Kelimelerimin enkazından çıkardım seni,

Gözlerimi açtığımda ölmüştüm.

Ve sen ilk defa başucumdaydın ama ben çoktan…

sabah sabah çok iyi gelen başlı başına çok başarılı bi şiir .. teşekkürler